Dagboek 2006
Dinsdag 12 december 2006
Wat is het toch zalig om 's nachts in het aardedonker en doodse stilte wakker te worden en weer makkelijk in te slapen.
Volgens mij heeft dat makkelijk weer inslapen niet alleen met licht en geluid te maken, maar ook dat ik nu niet meer in betonnen huizen (met metalen wapening en kooi van Faraday!) verblijf. In Portugal zijn de muren van graniet en de binnenmuren gewoon van metselstenen.
Intussen gaat het hier heel lekker: de taalstudie werpt vruchten af want ik begrijp steeds vaker wat Portugezen mij willen duidelijk maken. Ik ben net begonnen aan verleden en toekomstige tijd van de werkwoorden dus er is nog een lange weg te gaan.
Ik krijg steeds meer vertrouwen dat het inburgeren wel zal gaan lukken, zeker als ik hier vanaf september 2007 permanent woon.
...De laatste drie dagen is het hier al schitterend weer, met uitzicht op besneeuwde toppen en wel een torenhoog gasverbruik! Ik heb net de etensresten verwerkt in mijn inmiddels beroemde Sopa de Pedra en moet straks gaan opruimen en schoonmaken.
Zondag 10 december 2006
Strakblauwe lucht, 1 graad boven nul, zon maakt alles schitterend; ik denk dat ik maar blijf!
Kan in de verte de sneeuw op de bergtoppen zien liggen, komt er misschien nog iemand langlaufen?
De biologische wijnboer is heel sympathiek; we hebben gepraat over zijn idealen: originele fruitrassen gaan telen zodat ze niet verdwijnen, 5000 flessen Vinho Verde per jaar exporteren. Hij organiseert af en toe Fado-avonden, ik heb hem beloofd te komen en dan voor zijn gasten gemarineerde olijven e.d. mee te nemen. Daar was hij eergisteren namelijk erg van onder de indruk.
We konden best een redelijk gesprek met elkaar voeren, met af en toe wat hulp van Remco of Carla.
Ik weet nu wat er in 30 Alheiro's moet: 1 kip, 1 konijn, 1 kilo kalf en 2 kilo varken. De worstjes die ik afgelopen week kocht waren verrukkelijk, ik neem er 1 mee naar Nederland.
Nu maar gauw de wasmachine aanzetten, kan het buiten drogen! Met de cursus Portugees ben ik toegekomen aan heden verleden en toekomst. Hernia speelt teveel op om leuke dingen te gaan doen in de tuin.
Zaterdag 9 december 2006
In de verte waanzinnig mooi effect van zon op wolken in het dal. De sneeuw schijnt boven op de bergen nu echt te blijven liggen. De verwarming loeit.
Vrijdag 8 december 2006
Hier lijkt een einde te zijn gekomen aan het noodweer dat zaterdag begon en alsmaar erger werd. Gisteren over zwaar bemodderde wegen met rondvliegende boomtakken op excursie geweest met Carla, twee traditionele huizen van binnen gezien, je gelooft je ogen niet zo primitief. Het ene huis was vrij nieuw en met een welvarende uitstraling, maar toch.
Vannacht was het echt vliegende storm. Nu buiten koud en twee minieme plekjes blauw en verder veel wolken maar zonder regen die eruit valt en iets meer uitzicht dan de afgelopen dagen... Kortom we blijven hopen op betere tijden.
Volgens andere Nederlanders in deze streek overheerst het weertype van de afgelopen week normaal gesproken elke herfst en winter.
Donderdag 7 december 2006
Financieel gezien is er weinig druk om met pension en cursussen in Portugal ook veel inkomsten te verwerven, maar het biedt wel zingeving, en wat afwisseling als ik hier alleen bovenop die berg zit. Daarnaast ben ik hier een netwerk aan het opbouwen: hartige happen maken voor in het café van vrienden, het gerucht verspreiden dat ik ook (vegetarisch) kan koken voor andere buitenlanders die hier cursussen geven aan weer andere buitenlanders. Straks ga ik een bezoek brengen aan het dichtstbijzijnde biologische wijnbedrijf (slechts 20 km!). Wie weet valt de Vinho Verde van deze boer wel te importeren in Nederland.
En ik 'verzamel' Nederlanders met iets meer diepgang dan doorsnee. Gelukkig zijn die in deze streek ruim aanwezig. Dit is tenslotte geen golfresort voor pensionado's, je moet van pionieren, rust en eenvoud houden om het hier naar je zin te hebben.
De emigratie-programma's op de televisie zijn veel dramatischer dan wat ik hier meemaak.
Maandag 4 december 2006
Al voor de tweede opeenvolgende dag zie ik amper het tuinhek... De was die buiten te drogen hing kon opnieuw in de machine want de regen was er met modder en al tegen opgespat!
De warmwaterkruiken hier hebben een schattig jasje met schotse ruitjes en zijn veel goedkoper dan in Nederland bij de Blokker. Zo'n jasje voelt ook lekkerder aan je voeten.
Ik heb mij tot nu toe lekker bezig weten te houden met Napolitaans brood bakken, een sardienenschotel gemaakt, Portugese cursus.
Ik ga maar niet naar de markt met dit smerige weer, hoewel... altijd erg leuk om te doen en ik moet die tang voor de haard nog zien te krijgen.
Eerst maar eens rustig op gang zien te komen. De Hernia blijft opspelen.
Maandag 9 oktober 2006
Het is vandaag alweer prachtig weer, ik ga eerst naar de weekmarkt "om mijn eerste zelfverdiende geld te verbrassen" (rek met asla in open haard) en daarna weer de tuin in, wel met een beetje tegenzin zo langzamerhand.
Ook erge pijn in spieren en gewrichten, dus ik zit een beetje aan m'n taks. Alle aardbeienplantjes zijn nu ook de grond in, dat zijn goede en smakelijke bodembedekkers!
De voor VORIGE week toegezegde werkzaamheden aan het huis zijn nog steeds niet uitgevoerd, ik durf niet eens te gaan douchen omdat ik nog hoop dat ze zo zullen komen.
...Het is hier vandaag alweer schitterend weer geweest, hoop dat het nog 1 dagje zo kan blijven, is ook zoveel prettiger voor mijn stemming!
Heb het eennalaatste stukje van de achtertuin bewerkt en ingezaaid. Ik zit met alle andere werkzaamheden enorm in tijdnood...
Niet geslaagd op de markt, misschien morgen vroeg naar Vieira do Minho, ik ben toch aan het trainen om eerder op te staan, opdat dat donderdag ook lukt (half zes...!)
Zondag 8 oktober 2006
Men vraagt mij alsmaar of ik niet bang ben, tja hoezo? Ik begin nog te geloven dat ik stoer ben.
Ik heb een aanzoek gehad en er ook een in ontvangst moeten nemen voor mijn zoon.
Mensen hier zijn licht ontvlambaar: mijn aanbidder werd door mijn gemarineerde olijven trouwlustig nog zonder dat ie me had gezien want de olijven stonden in het café van vrienden. De aanbidster van David werd verliefd op zijn pasfoto... Ze telt nu de maanden af tot maart, omdat ik verwacht dat hij dan misschien wel met me komt zwembad-knutselen.
Eens in de zoveel dagen is het zomaar mooi weer, maar meestal is het prut. Ik ga nu ook met regen in de tuin aan de slag, ik kan slecht tegen gedwongen nietsdoen. En ik kreeg een emmer vol met aardbeienplantjes dus dat was een mooi excuus om graspollen te mogen wieden waar aardbeien moesten komen te staan.
En om mij op te monteren kan ik altijd een nieuw broodrecept uitproberen nietwaar!
Vandaag heb ik tijdens de regen heerlijk vegetarische Portugese recepten zitten zoeken. Ik heb er genoeg gevonden voor een weekmenu, hoewel hier en daar vervalst met Spaanse gerechten...
Donderdag moet ik al vroeg op weg naar het vliegveld, ik denk al om half 8. Balen!
Vrijdag 6 oktober 2006
Mijn eerste (onbekende) pensiongasten:
Het was leuk!!! Ze vonden alles prachtig, te beginnen bij het uitzicht, en ook de kamer en de vers gebakken broodjes bij het ontbijt.
't Waren Portugezen maar wel intelectuelen want ze spraken vloeiend engels.
Hun zus woont in Heerhugowaard, gingen ze haar op zitten bellen om te vertellen dat ze in pensão waren bij een olandesa en toen moest ik natuurlijk ook nog aan de telefoon komen.
Ze zeiden tot volgend jaar en gaven 10 Euri fooi.
Zal zeker mondelinge reclame opleveren.
Ik moet dus altijd witte bloem, melk en jam in voorraad hebben want die Portugezen nemen een licht ontbijt en omdat nou eenmaal niet iedereen mijn stevige volkoren creaties weet te waarderen (hoewel ze een heel brood met zijn tweeën hebben verzwolgen).
Maar het is dus prima te doen als je dat ís avonds pas hoort rond 18.00 uur, dan is er nog genoeg tijd om de kamer in orde te maken, op te ruimen in het huis en brooddeeg te maken.
Donderdag 5 oktober 2006
Het heeft hier vannacht net niet gevroren maar nu is het schitterend!!! Zonnig, de damp in het dal is een wolk geworden waarboven net de bergrug uitsteekt. Foto's gemaakt natuurlijk. Dit wordt een echte doe-dag
Zondag 1 oktober 2006
De mensen hier zeggen dat ze geen last van hebben van vlooien, of dat ze eraan gewend zijn en er allemaal wel een stel hebben...
Inmiddels ben ik er doodziek van, letterlijk en figuurlijk. Mijn benen, armen, middel en hals zijn overdekt met beten en ik slik al een week antihistaminica maar desondanks word ik knettergek van de jeuk. 's Nachts word ik er huilend wakker van en ik voel me de hele tijd hangerig en moe.
Vannacht raakte ook nog de Prrrikweg op maar daardoor nam ik mijn toevlucht tot iets wat beter lijkt te werken: Calendula emulsie, dat brengt in ieder geval de geïrriteerde huid tot rust en maakt hem steviger door de kamfer die erin zit. En toen bedacht ik dat in ouderwetse mottenballen ook altijd kamfer zat, joepie! Dus nu smeer ik twee keer per dag met Calendula emulsie en hoop dat ze me daardoor niet meer lusten... Gelukkig had ik twee flesjes bij me, want het helpt ook goed als je veel te erg verbrand bent in de zon.
Waar die vlooien maar vandaan blijven komen: het is me een raadsel. De hele tuin heb ik gesproeid met een oplossing van lindaan. En ik doe er ook wat van door het dweilwater. Maar ja de eieren kunnen jaren sluimeren en komen pas uit als ze trillingen voelen en bespringen dan het eerste warme object.
Dus als ik hier niet zeer grondig stofzuig vlak voor mijn vertrek begint het bij mijn terugkeer weer van voren af aan.
Ik ben al begonnen om de tuin voor de tweede keer te besproeien met lindaan, alleen heeft het zoveel geregend dat de plassen weer blijven staan, dan zie ik het niet zitten om er aan het werk te gaan.
Gisteren ook ongeveer 30 m2 geëgaliseerd en met graszaad ingezaaid. Ik heb dus nog 270 m2 te gaan. Maar ik doe niet meer per dag dan haalbaar is met het weer. Tijdens dat werken geniet ik wel van het bezig zijn, ook al weet ik dat ik na afloop de vlooien weer onder de mouwen van mijn shirt vandaan kan pulken. Bij mijn polsen kunnen ze alleen nog maar naar binnen, ik zie geen kans om die ook hermetisch af te sluiten van de buitenwereld.
Ondertussen ben ik aan het oefenen geweest op een breukloze tortilla, het wil nog steeds niet lukken. Ze smaken fantastisch maar het ziet er niet uit als ie kapot uit de pan komt. Maar ik laat me niet gek maken en ga het nu proberen als ovenschotel. Daar kraait toch geen haan naar, als het er maar goed uitziet! Vanavond ga ik een tortilla met paddestoelen proberen.
De broden gaan steeds beter, echt fantastisch. Een heftig brood met veel lijnzaad, sesamzaad en karwij, ideaal voor mensen die last hebben van verstopping. Voor anderen dus niet! Maar het was heel lekker, met sterk smakende rauwmelkse schapenkaas erop.
Nu een prachtig brood met witte wijn, balsamico-azijn, walnoten (zelf gepeld!) en zonnebloempitten. Een delicatesse!
Bij mijn vrienden in het café had ik een bak gemarineerde olijven afgegeven, maar die wilden ze liever privé houden want ze kennen me. Maar een vaste bezoekster wilde ze persé proeven en was er helemaal weg van. Nu begin ik hier dus al een bekendheid te worden. Zij is heel streng tegen me: ik MOET Portugees tegen haar spreken. Nou, dan blijk ik met horten en stoten wel m'n punt aan haar duidelijk te kunnen maken. En je leert op die manier snel bij.
Duim voor me dat het op zijn minst droog blijft, zodat ik de resterende dagen telkens 30 m2 kan inzaaien, dan haal ik het net voor ik terug moet.
En jullie in Nederland maar lekker chillen in de warmste septembermaand in 300 jaar. Dat heb ik dus weer.
... Mijn tortilla experiment staat te pruttelen, dat bedoelde ik niet!! Het moet er wel uitzien alsof ik zo knap ben dat ik zo'n geval kan keren in de pan, dit lijkt meer een schimmelgezwel, maar het ruikt lekker.
Donderdag 28 september 2006
Vandaag is het zo mistig dat het voelt als motregen en dat je in de regenpijpen ook water hoort.
Ondertussen ben ik hier hard aan het werken aan mijn Portugees. Het lukte me alsmaar niet om de LOI-cursus op Marktplaats te bemachtigen, maar wel een computercursus van the Rosetta Stone. Zeer leerzaam en ik heb echt het gevoel dat het blijft hangen!
Woensdag 27 september 2006
We hebben stand gehouden! Ikke dus, en de vlooien iets minder. ik vind er nu nog maar af en toe 1 en die is traag genoeg om gevangen te worden.
M'n eten smaakt er niet minder om.
Gisteren al het onverpakte eten weggeborgen en daarna met gif gedweild.
Buiten met hetzelfde gif gesproeid, maar ik zakte in het midden van de achtertuin nog steeds te diep weg. Vandaag of morgen opnieuw proberen. In ieder geval is er een "veiligheidszone" van 2 tot 3 meter vanaf het huis, schijnbaar springen ze daar niet overheen anders zou de toestroom zijn doorgegaan.
Maar wie had gedacht dat ik nog eens de garage zou staan te dweilen! Daarvoor moet je toch wel erg doorgeschoten zijn als toegewijde huisvrouw. Mijn moeder had o.a. smetvrees en die heb ik het toch nooit zien doen!
De veranda had ik ook willen dweilen, maar door het zonnetje kwamen de hagedissen weer tevoorschijn en dat ging me te ver. Ze lopen nu toch al risico als ze stervende vlooien opeten.
Voor de vogels zullen we er maar het beste van hopen. Ik had van de Vogelbescherming een nestkast voor zwarte roodstaarten willen kopen maar die hebben de holtes onder de dakpannen al in gebruik genomen. Dan ga ik alleen nog een tweede nestkast voor boerenzwaluwen halen en misschien nog een vleermuizenkast.
Die jonge boerenzwaluwen kijken altijd zo schattig over de rand van hun nest en ik had ze ook al aan mijn kater Kobus beloofd als lokkertje voor zijn verhuizing.
Gister was het hier zulk prachtig weer, en ik maar soppen en dweilen. Het zweet liep overal af en langs. 's Avonds gegeten op de veranda met prachtige lucht van vlak na zonsondergang: ik kreeg er helemaal een romantisch gevoel van. Vandaag werd ik voor de verandering weer eens wakker in de mist, maar het lijkt alsof de zon die aan het wegbranden is. Het is hier het fijnst als je ook lekker buiten kunt zijn.
En de zon heb ik nodig om het moeras weer droger te krijgen.
Mijn vrienden hier kregen de slappe lach toen ze hoorden dat ik de vriezer gebruikte om de vlooien in mijn kleren dood te vriezen!
De vlooiencrisis is nu bedwongen en nu maak ik plannen voor de rest van de tuin: geitenmest liever niet, maar wat dan wel om de bodem wat meer kwaliteit te laten krijgen? Misschien toch maar een compostsilo kopen, maar die zijn hier nog vrij prijzig. Een biologisch-dynamische composthoop is helemaal out of the question, het moet ook nog verhuurbaar blijven.
Misschien laat ik het bemesten wel meteen na mijn vertrek doen, daarna kom ik er 5 maanden niet en dan zijn die vlooien misschien al dood. Niet elk jaar vriest het hier dus dan zouden ze van de honger gestorven moeten zijn. Maar ja stel dat ze gewoon nog leven en eieren hebben gelegd en me met zijn allen opwachten!
Dinsdag 26 september 2006
We hebben hier de invloed van de Atlantische oceaan (90 km) en zitten in de bergen (700 m). Nu schijnt het zonnetje stralend, maar de temperatuur loopt nog steeds langzaam op, de nachten zijn al koud. En zoals een docent van mij pleegt te zeggen: bergen zijn chaos, dat ben ik hier ook steeds meer gaan herkennen nadat hij dat zei.
Maandag 25 september 2006
Dit ga je niet geloven: het regent hier al vier dagen met bakken tegelijk. Soms is het zicht tot aan het tuinhek, dus 10 of 15 meter en dan voel ik mij knap opgesloten. Soms is het ook beter en dan verzin ik gauw iets om buiten te doen.
Zo ook zaterdag. De dag ervoor was er geitenmest door de achtertuin gefreesd, het moest alleen nog worden ingezaaid met graszaad dat ik al in huis had.
Nou ja, alleen... De achtertuin bestaat uit een dunne laag grond op een granieten ondergrond. De grond was nat en door het frezen in een soort moeras veranderd. Na het frezen was er nog een pick up truck doorheen gebanjerd om een gasfles te bezorgen (die volgorde is niet mijn schuld, hij was een dag te laat!)
En stenen tot zo'n 15 cm glipten tussen de frees door dus die moest ik er nog uitharken. Plus een stuk waar de berg zo hoog uitstak dat ze daar sowieso niet gefreesd hadden.
Eerst maar eens greppels gegraven om de afwatering weer onder controle te krijgen. Anders zoekt het water zichzelf een weg en dat ziet er wel schilderachtig uit, maar dan wordt er veel grond de afgrond in gespoeld.
Omdat ik nog steeds diep wegzakte in het moeras heb ik vanaf de zijkanten gewerkt, dus alleen de eerste twee meter die ik vanaf de bestrating met de hark kon bereiken. Ik schat dat ik na vele uren werk bijna op de helft ben. Het was steeds beter weer dus het was best te doen en ik kwam weer helemaal in mijn energie.
Maar goed, nu gaat het dus komen:
Eenmaal binnen kriebelde het overal en als ik dan keek zag ik niets dus ik dacht aan opgedroogd zweet en verbeelding.
Maar toen ik moe en wel op de bank ging liggen lezen met goed licht... liepen er zelfs over mijn pantoffels hordes vlooien!!!
Dus die jeuk kwam echt wel ergens vandaan!
Ik vond het toen nog wel een stunt maar het waren er best veel. Vriendin opgebeld die hier woont en zij dacht ook dat het van de geitenmest moest komen.
Als er al huurders met huisdieren zouden zijn geweest, dan zou ik er de eerste dagen al last van hebben gehad en deze vlooien zijn wel wat groter dan de kattenvlooien die ik ken. Hun beten zijn ook minder irritant, nadat ze hebben gedronken heb je er geen last van ook al zijn de sporen duidelijk te zien. Als ik er maar niets van oploop, mond-en-klauwzeer of blauwtong of weet ik veel wat die beesten allemaal kunnen krijgen!
Plan van Aanpak gemaakt: alle kleren in de wasmachine - pantoffels niet meer gebruiken - douchen - schone pyjama aan - in bed lezen tot slaap komt (met behulp van port) - volgende dag geen vlooien meer - rest van de tuin egaliseren en inzaaien met regenpak aan om ze met pak en al buiten te kunnen afstropen.
Nou, droom maar lekker verder Atie. De volgende dag ben ik twee keer een paar minuten buiten geweest, want het regende veel meer dan de dag ervoor (de achtertuin stond zowat blank). Daarna een bouwpakket van een kast in de garage in elkaar gezet en toen weer even op de bank. Ze besprongen me weer!!! Gestofzuigd en nog zat ik onder, vooral op mijn sokken zitten ze maar ook onder mijn kleren. Bakje met sop gemaakt en in 5 minuten 30 van die krengen gevangen, alleen van mijn enkels.
Toen maar weer procedure van de vorige dag herhaald, alleen de waslijnen hangen nu vol dus ik kon niet alweer mijn kleren in de was doen - het droogt heel langzaam met dit weer. Als ik maar de slaapkamers en de badkamer vlovrij kon houden, dat leek me wel haalbaar.
Niet dus. Na het douchen zaten er twee in mijn ondergoed, vannacht telkens wakker geworden als ze onder mijn pyjama rondbanjerden.
Ik word er nu zo'n beetje panisch van. Tijdens dit schrijven heb ik er alweer vijf gevangen, meest vrouwtjes, en tien NIET. Vooral de mannetjes zijn me vaak te snel af.
Hoe komen ze binnen, alleen op mij of ook via open ramen? Of onder de garagedeur door? Hoe moet dat verder met het bewerken van de tuin? Blijven ze leven tot het gaat vriezen? Sommige jaren vriest het hier helemaal niet!! Dan kan ik volgend jaar hier geeneens gasten ontvangen.
Straks ga ik ouderwetse mottenballen kopen, daar heeft elke zichzelf respecterende winkel hier tonnen van in voorraad. Dan doe ik mijn kleren, laarzen en pantoffels als ik ze niet draag en ze niet gewassen kunnen worden in een vuilniszak met een mottenbal.
Verder alle open levensmiddelen in de koelkast zodat ik hier en daar mottenballen kan neerleggen. Sorry krekels, de goeden moeten weer eens onder de slechteriken lijden.
Elke dag stofzuigen en dweilen, ik wou dat ik Tee Tree Olie bij me had want dat helpt ook tegen zilvervissen, dus vast ook wel tegen andere insecten. Zou mooi door het dweilwater kunnen.
Zaterdag 23 september 2006
Van onze huisbewaarders hoorde ik dat toevallig alle huurders van ons huis een kookgek in hun midden hadden, en iedereen was vol lof over de zeer complete keukeninrichting!
Ik kon wel merken dat de kastruimte te krap is, de mensen moeten hysterisch zijn geworden van hoe ze alles in de kasten terug moesten krijgen zonder iets over te houden.
En ook hoorde ik van Carla dat de eerste huurders heel erg veel gefietst hebben op de mountainbikes, ondanks de hitte. Met hun moeder hebben ze ook hele einden gewandeld, die zat ook niet met het klimaat. De vader had een heupoperatie gehad dus die deed het wat rustiger aan.
De picknicktafel heeft alle kanten van het huis gezien, sommige huurders zetten hem zoveel mogelijk in de schaduw. Er was ook veel plezier van de boekenkast. Een stel huurders heeft als dank een dik boek van een Spaanse schrijver achter gelaten, daar ben ik net in begonnen. Een beetje magisch-realistisch, daar houd ik wel van.
In de loop van de dag ging het steeds minder vaak regenen dus ik heb mij uitgeleefd in de achtertuin. Vanochtend stonden er enorme plassen, vooral in de hoek bij de gasflessen, helemaal tot op het straatje. Stom, geen foto's van gemaakt, maar het was ook zulk pokkenweer dat ik het alleen vanuit 't huis heb bekeken.
Ik heb de greppels opnieuw gegraven en er nieuwe bijgemaakt voor de tijd die het water nodig heeft om in de grond te zakken. Dat zal afhangen van of het opnieuw gaat regenen. Het weer lijkt nu toch steeds beter te worden.
De grond is weer net drijfzand, doordat er na het frezen zoveel regen is gevallen. Ik kan er nog niet over lopen dus ik heb vanaf de randen twee meter kunnen bestrijken met de hark. Tientallen emmers gevuld met kleinere stenen die eruit werden geharkt, en deze op de helling bij de oprit gegooid. Die stenen konden natuurlijk tussen de frees doorglippen. Ik had van mezelf niet gedacht dat ik ooit met blote handen tussen de geitenkeutels zou staan te wroeten, maar het is toch echt gebeurd! Alles went en de lucht is best prettig, landelijk.
Achteraan bij het hek was een deel niet gefreesd want daar steekt de berg zelf boven het maaiveld uit met drie brokken graniet. Dat was helemaal heftig!
Ik moet nu wachten tot het middendeel zover is opgedroogd dat ik dat ook kan harken, de stenen eruit halen en dan kan ik pas de boel inzaaien. Maar zo vochtig als het nu is is ook weer teveel van het goede, dus het kiemen zal ook nog wel lukken als ik nog een paar dagen moet wachten.
Het stuk onder de caravan en waar het zwembad komt laat ik lekker aan de "natuur" over, daar doe ik niks aan.
De kermis in Cabeceiras sla ik dit jaar over, hoewel de eetkraampjes er hartstikke leuk en authentiek uitzien. Maar zoiets doe ik nou eenmaal niet graag alleen, en het parkeren is er nu ook gruwelijk lastig.
Donderdag 21 september 2006
Om je een indruk te geven in hoe een andere wereld ik hier leef, maar eens een willekeurige dag beschreven:
Om 5 uur werd ik wakker van een geluid als een paardenhoef op tegels. Het ging maar door en het schoot mij te binnen dat ik vergeten had het hek dicht te doen. Dat was speciaal aangelegd om grazers buiten m'n tuintje te houden... stom!!!
Alle buitenlichten aangedaan en ondanks de storm in pyjama naar buiten. Eerst een rondje om zo nodig hoefdieren naar de uitgang op te drijven, daarna naar beneden om dat hek dicht te doen. Gek, beneden reed een auto weg van het erf van het café, wie zou dat nou kunnen zijn op deze tijd. De honden van het café gingen ook al zo'n tijd tekeer.
Wat zou nou dat geluid veroorzaken? Gelukkig vond ik het snel, een plastic bekertje dat in de wind op drift was geraakt. Het zal hier door bouwvakkers zijn achtergelaten - de rest van hun lege flessen en bekertjes had ik al eerder verzameld - een tas vol. De mensen lijken hier niets te geven om hun directe omgeving, ook al leveren ze perfecte kwaliteit als het om hun ambacht gaat.
Dus geen paarden of koeien op 't terrein.
Om 7 uur alweer wakker: het stortregende en wel zo hard dat ik niet eens naar buiten ben gegaan om de automatische tuinsproeiers uit te zetten.
De hele dag alsmaar buien en weinig zicht. Zo kil buiten dat ik geen zin had om een deur open te zetten en dan voel ik me gauw opgesloten.
Normaal zou ik misschien een van mijn klussen ver weg hebben gedaan maar er wordt vandaag een volle gasfles bezorgd en ik weet niet welke van de twee die ik hier heb het verst leeg is. Misschien kan ik onderhandelen dat ik ze allebei nog houd en de eerste lege zelf naar ze toe breng.
Mijn boek bood uitkomst en dat heb ik maar eens uitgelezen. Tussendoor heerlijke eigengebakken boterhammen gegeten - door het deeg zaten olijven en zongedroogde tomaten, dus alleen (zoute!) boter erop en smullen maar.
Toen het even wat mooier weer werd heb ik mijn meegenomen bollen in de grond gezet, vier soorten sieruien. Die tuin is zo groot dat het een druppel op een gloeiende plaat lijkt. Toch groeit en bloeit er nu al aardig wat. Een deel is gevreesd onkruid maar het houdt de grond tenminste vast, dus het mag nu nog even z'n gang gaan.
Het naambord op het hek hing op zijn kant met nog maar een schroef. Toen ik dat had gerepareerd zag ik dat in de muur van blokken graniet langs de helling behalve veel onkruid zowaar zeepkruid groeide: van de vele zakjes zaad die ik in de spleten had gepropt was dus 1 zaadje ontkiemd, geweldig!
Doordat de afspraken over het frezen en mesten niet zijn nagekomen kan ik geen gras zaaien en verder ook weinig doen rond het huis en dan voel ik me al snel niet lekker meer in mijn vel. Er kan nog zoveel worden gedaan en als ik bij huis blijf geef ik het minste geld uit!
Gisteren na dagen geïmproviseerd voedsel heel veel voorraden in huis gehaald: allerlei verse groenten en fruit uit de regio, een lammetje, een konijntje, zalmpjes, bacalhão, kilo's olijven, limoenen want die zijn zo veel lekkerder dan citroenen.
Meteen olijven in de marinade gezet om aan vrienden kado te doen. Heerlijk gerecht gemaakt van lammetje, verse munt, paprika, olie en azijn(!)
Dat koken moet geen verslaving worden, ik voel me het lekkerst als ik aan het koken of bakken ben... Nou ja het opeten is ook leuk, zelfs in m'n eentje.
Ik heb in de supermarkt de naam opgezocht van de kikkererwten, ik vond er twee: ervanco wat wel lijkt op het Spaanse garbanzo, en grão de bico.
Ik kan straks nog wel verder aan mijn werkstuk en Portugese recepten erbij zoeken.
Tja verder maak ik niet zoveel mee of het is te ingewikkeld om op te schrijven.
Dinsdag 19 september 2006
Gisteravond bij aankomst als een haas het fototoestel uit de koffer gepakt om een reportage te maken van het lenen van onze stroom - helaas was het al te donker, daarom vanochtend de wekker gezet.
Intussen de elektragroep van het gekaapte stopcontact uitgezet en alle deuren geblokkeerd door er sleutels aan de binnenkant in te steken. Dan kon ik er vandaag in ieder geval ketak over hebben met de kapers.
Ik kon daarna gelijk naar bed want er was geen water dus de tijd van douchen spaarde ik mooi uit.
Vanochtend alsnog foto's gemaakt en om klokke 8 stond Andre voor de deur omdat ze niet konden werken zonder stroom.
Gelukkig hebben de laatste huurders zich aan de regeltjes gehouden dus er was nog 4 liter drinkwater en de jerrycans met spoelwater zaten vol.
Nieuw water gaan halen is er voorlopig niet bij want ik heb geen sleutels van de camper, Remco zal de reservesleutels langs komen brengen maar ik weet niet wanneer.
Maar dat er geen water is bespaart me ook de tijd om naar Cabeceiras te gaan om graszaad te kopen, dus allemaal mazzeltjes!
Toen ik de stroomaftap fotografeerde heb ik maar meteen het blinde eind van onze gemeentewaterleiding op de foto gezet. Ik dacht nog "logisch dat de noodwatervoorziening met gemeentewater het ook niet doet als we helemaal zijn afgekoppeld".
Maar volgens Andre is er überhaupt geen gemeentewater beschikbaar heden ten dage. Kennelijk lag de leiding naar ons huis wat in de weg en hebben ze die maar opgeruimd, of konden ze de slangen nog goed gebruiken voor een ander project.
Maar Andre zou wel eens de elektricien bellen om te vragen of ie es een keer kon komen kijken naar de bron. Hij liever dan ik want die helling is levensgevaarlijk zo steil en per slot van rekening hebben we ervoor gekozen om er geen voorziening voor te treffen voor het geval van nood waarbij ik zelf die helling af zou kunnen klauteren.
Dat wordt nog lachen als alleen de stekker maar uit het stopcontact is en die elektricien daar helemaal voor moet komen!
Voor de rest is alles hier fantastisch. Het weer is mild, de tuin staat er best aardig bij, de blauwe regen is al helemaal over de pergola heen gegroeid, de zonnebloemen langs het hek bloeien en nog andere planten verspreid over de hele tuin ook.
Dus nu ik toch niet aan de slag kan zal ik dat maar eens mooi op de foto zetten, het rolletje moet tenslotte vol. Gelukkig is de ophangconstructie van het naambord kapot gegaan dus die kan ik in ieder geval proberen te repareren!
Vrijdag 14 juli
10.30
Nog steeds lekker koel en winderig weer, maar niet meer zo'n orkaan als gisteravond, gelukkig! 't Was best griezelig zo hard als 't tekeer ging. Het leek of Sr. Adão verwachtte dat er dakpannen af zouden waaien bij het huisje van de buren. Maar dat is zo te zien niet gebeurd. Bij ons geen schade. Het citroenboompje was ijverig nieuwe blaadjes aan het afleveren, die is wel behoorlijk geschrokken. De Blauwe Regen had ik net opgebonden maar heeft zich losgewurmd.
16.30
In mijn eentje met die hitte krijg ik te veel kluizenaarsneigingen.
Remco en Carla hebben het momenteel zo druk dat ze nergens tijd voor hebben dus het fietstochtje naar hen toe schiet er nu ook bij in.
Naar Mieke is voorlopig veel te ver want stel dat ik het op de terugweg niet red...
Ik stel mij de toekomst hier dan ook meer voor met mensen die ikzelf hier uitnodig, zoals vrienden en familie, afgewisseld door betalende klanten. Ik zal er dus flink aan moeten trekken om dat laatste op gang te laten komen.
's Ochtends slaap ik nog steeds vrij lang, het komt er steeds niet van om een siësta te houden en dat zou wel beter zijn: je hebt dan langer plezier van de afkoeling 's avonds en 's ochtends word je op tijd wakker om nog van alles te doen voordat het te warm wordt. Nu glipt zo'n dag me soms door de vingers. Maar zo kort voor mijn terugkeer naar Nederland ga ik niet meer oefenen op een siësta, dat wordt het wennen in Nederland weer zo lastig.
Donderdag 13 juli 2006
Hier begon het gisteravond in de verte te weerlichten. Heb nog laat buiten gezeten en de vuurkorf gestookt. Dat was niet nodig voor de warmte, maar er was zoveel karton om te verbranden.
Vannacht hoorde ik het onweer lang en dichterbij, vanochtend begon het zowaar te regenen!
Het koelde even lekker af, daarom ben ik meteen opgestaan en heb alles open gezet. Het lukte om de temperatuur binnen omlaag te krijgen tot 25o maar toen begon de zon buiten weer de boel op te warmen.
Nu een waterig maar erg warm zonnetje dus heb ik alle ramen en deuren weer dicht gedaan.
Ik heb nog net een paar emmers met stenen weten te versjouwen, totdat het zweet in mijn ogen stroomde en dat prikt!
Steeds meer lupinen en andere bloeiende plantjes die ik had gezaaid komen nu op, ze zijn echt tevreden met die beregening!
Gisteren zat er een grote hagedis in de garage, hij wist niet meer hoe hij eruit moest. Ik heb de garagedeuren allebei open gezet en de binnendeur dicht. Na een uur ben ik weer gaan kijken, zat ie nog steeds binnen maar wel vlak bij de open deur. Heb hem er toen maar uitgejaagd, bleef ie buiten duf zitten! Had zeker last van posttraumatische stressstoornis.
De dag ervoor vreselijk grote sprinkhaan in de keuken. Misschien was ie wel in huis verveld, want de iets kleinere lichtbruine die hier was ingetrokken heb ik daarna nooit meer gezien.
Vanavond eet ik heerlijke Caldeirada (visstoofschotel), had ik nog in de vriezer staan.
Vandaag zijn ze voor het eerst sinds begin mei weer een beetje aan het werk bij het huisje van de toekomstige Nederlandse buren. Die hebben zeker hun komst voor de oplevering aangekondigd.
Zondag 9 juli 2006
Net brooddeeg gemaakt. Voor het eerst was ik echt tevreden over het kneedresultaat van de keukenmachine. De juiste verhoudingen vinden vraagt enig zoekwerk.
Het vorige brood heb ik in de zon laten rijzen, nu staat het ook weer in het ochtendzonnetje.
Gister de tweede helft van de voetbalwedstrijd (om de 3e en 4e plaats) in het cafe gekeken, maar de dorpelingen zaten te kaarten want die vonden het niks dat Portugal in de vorige ronde had verloren.
Nederlanders die hier al langer wonen heb ik zitten uithoren over de voordelen van vestiging in Portugal en zij zeggen klip en klaar: het bruto-netto traject is in Portugal veel gunstiger, scheelt echt veel. Een aanvullende ziektekostenverzekering kan je hier ook afsluiten als je dat zou willen. Maar er is een gezondheidszorgsysteem waar iedereen kostenloos van gebruik kan maken. Alleen het voorzieningenniveau is veel lager dan wij in Nederland gewend zijn: volgens het Nederlandse Ministerie van Sociale Zaken ongeveer 28%
Auto's op de weg houden is hier ook veel goedkoper dan in Nederland. Jammer dat je per emigrant maar 1 auto mag invoeren...
Vermogensbelasting bestaat hier niet.
En het gaat niet om het Nederlanderschap, dat blijft gewoon overeind.
Ik heb gisteren ook voor de tweede keer gefietst (eerste keer was met David). Van heen en weer naar Remco en Carla (ze waren niet thuis) ben je echt helemaal stuk en het is maar 4,3 kilometer retour. Ik ga dus maar niet in mijn eentje een echte tocht maken. Maar misschien zijn die beschreven routes veel minder steil dan de gewone wegen.
Als ik eens een keer wat eerder op gang kom in de morgen wil ik een keer naar Herman en Mieke fietsen. Maar als het al zo warm is zoals vanaf 12 uur dan is dat echt niet te doen. Ik schat in dat de terugweg alsmaar vals plat omhoog is en dat is afzien. De Nederlandse mountainbike paste me beter maar ik kan van die andere ook het zadel hoger zetten. Zolang ik alleen fiets toch maar de Nederlandse gebruiken vanwege de fietscomputer. De allerlichtste versnelling houdt ie echter niet vast: moet gewoon iets anders worden afgesteld maar ik weet niet goed hoe.
De aan-uit-knop van de wasmachine is stuk. Ik heb er een vol pak waspoeder opgezet en dan doet ie 't weer gewoon. Ik zal Remco vragen om er in ieder geval naar te kijken voordat er eventueel andere mensen in huis komen.
Ook een rustig idee dat hij altijd nog een paar tweedehandsjes heeft staan in de zeecontainer.
Ik ga zo maar eens douchen, ontbijten en bedenken of ik vandaag nog een klusje ga doen of het bij dat brood laat.
Vrijdag 7 juli 2006
Vandaag weer voor het eerst het "temperatuurbeleid" in werking gesteld: blinden van de deuren dicht, als het 's ochtends vroeg en 's avonds laat buiten koeler is dan binnen alles tegen elkaar open.
Wat een heerlijk huis is dit toch, met al die mogelijkheden voor zonwering!
Toen ik net langs de garage liep straalde de warmte van het graniet me tegemoet en binnen in de garage is het heerlijk fris!
Steeds meer gezaaide plantjes beginnen nu te bloeien.
Maar de vogeltjes hebben hier tafeltje dekje gehad, dat zie je aan hun gedrag. Bij het sproeien zijn ze er als de kippen bij om insecten te vangen!
Andere soorten die zaden eten komen af en toe in de grond pikken.
Een vogel vloog naar binnen, die zal we halfwas zijn geweest want hij schrok er zelf ook van.
Nu hoor ik de nachtzwaluw weer luid en duidelijk.
Vanmiddag een buizerd aan de overkant van de weg, nog nooit zo dichtbij gezien hier.
David wil een volgende keer graag naar een wedstrijd van FC Porto. Hij heeft zelfs Portugees zitten oefenen op de PC en uit een boekje, het lijkt trouwens of hij het sneller oppikt dan mijn oude hersentjes...
Het voetballen kijken in het cafe vond ik eigenlijk een corvee, ik twijfel of ik morgen wel zal gaan. Misschien alleen de tweede helft of zo.
In de week dat ik hier met David zat heb ik het elektraverbruik gemeten: 5,5 kW per etmaal. Geen idee of dat veel of weinig is.
Ik heb van de week getest wat er gebeurt als je de watertoevoer vanaf de bron dicht draait en het gemeentewater open: eerst een zwakke straal, maar na een liter of 5-10 hield het er echt helemaal mee op! Dat snap ik nog niet.
In de garage ligt nog steeds die "antieke" lamp in onderdelen, niemand weet van wie die is of hoe hij daar komt.
De tafel buiten heb ik nu 3 x gebeitst, morgen voor de laatste keer en dan moet het voorlopig maar genoeg zijn. Ziet er wel mooi uit nu, zeker vergeleken met de banken, terwijl die beter waren dan de tafel.
Ik hoop dat ik nog ergens schuurmachinepapier op de kop kan tikken, anders moeten de banken wachten tot de volgende keer dat ik hier ben.
Gisteren ook nog bij de apotheek 20 slaappillen gescoord voor het indrukwekkende bedrag van € 1,46 ... Kan ik twee jaar vooruit met school en dan heb ik nog de helft pas gebruikt!
Portokosten binnen Portugal: 30 cent per brief.
Verder heb ik zoveel kleine klussen gedaan dat ik het al niet meer weet, en tot nu toe telkens heerlijk gekookt!
Vrijdag 12 mei 2006
Gisteren was 't waanzinnig mooi weer, nu mist het nog, maar het wordt al minder. De zijtuin is helemaal ingezaaid met lupinenzaad, ik heb de schade van de dagen ervoor helemaal inghaald.
Lupinen zijn goed als groenbemester en zolang ik er geen groenten ga verbouwen bloeit het ook nog leuk. Toen ik het hier in maart bij de Boerenbond probeerde te kopen reageerden ze zo vreemd, zo van WELNEE JOH natuurlijk hebben we dat niet! Dus ik had het zaad maar uit Nederland meegenomen.
Maar het gekke is dat ze de zaden als hartig hapje eten, zoals olijven! Dus ik snap nog steeds niet waarom ze toen bij de Boerenbond zo vreemd deden. Maar nu weet ik in ieder geval hoe ze heten in het Portugees: Tremoço
Dinsdag 9 mei 2006
De CV-ketel doet het nog steeds niet. De loodgieter heeft al diverse keren toegezegd dat hij zou komen maar ik heb hem nog niet gezien.
Vannacht had ik brood gebakken, maar het was finaal mislukt!
Het was helemaal niet gemengd. Ik dacht nog dat 't aan mij lag dus opnieuw ingrediënten bijelkaar gegooid en aangezet.
Maar nu ben ik blijven kijken: een minuscuul onderdeeltje is kapot en lijkt zo te zien niet repareerbaar. Waarschijnlijk zijn die broodmachines zo ontworpen dat na afloop van de garantieperiode acuut metaalmoeheid intreedt.
Maar nu is dus de kneedfunctie geheel verloren.
En om het kneden had ik zo'n machien gekocht...
Nu heb ik het volgende plan gemaakt: de huidige ingrediënten met de hand kneden en kijken hoe dat bevalt.
Valt het kneden mee maar het bakken tegen dan toch maar nieuwe broodmachien kopen.
Valt het kneden tegen maar het bakken in de gewone oven mee, dan een keukenmachien aanschaffen (multifunctioneel) die het kneden voor z'n rekening neemt en voortaan in de oven bakken. Mooiere broodjes sowieso.
Dus vandaag heel ander programma dan gepland.
Eerst aanrecht grondig schoon om te kunnen kneden, vingers schoonboenen want die zaten nog vol smeer van de reparatiepogingen van de kapotte machine, dan gauw kneden...
Nou: het brood uit de gewone oven is véééél mooier en beter gelukt, kneden is leuk maar niet als je het vaak moet doen dus er gaat een keukenmachine komen.
Ik moet wel al m'n machinerecepten omwerken tot handrecepten, maar dan verveel ik me tenminste niet. Ik ga me pas weer vies maken in de tuin als er warm water is! 't Is nu warm buiten dus ik heb even liggen verbranden.
Morgen ga k zelf naar Cabeceiras om mijn eigen elektra-aansluiting te regelen...!
Dat moet dan binnen een week rond zijn, tenzij ze het eigendomsbewijs van de grond niet accepteren omdat ze een woonvergunning of het eigendomsbewijs van de woning willen hebben. Maar die woonvergunning krijg ik niet zolang er geen elektra-aansluiting is...
Ik mag ze met Herman laten bellen als ze moeilijk doen.
Daarna ga ik naar Fafe voor een quickscan van de nieuwe supermarkt aldaar. Als 't niets is door naar Braga voor een keukenmachine. Weer weinig tijd voor tuinwek lijkt me.
Loodgieter moet ik nog zien. Herman heeft nu ook waargenomen dat het euvel speelt, ongeacht de volheid van de gasfles.
Hoera ik word serieus genomen!
Zondag 7 mei 2006
Even een korte samenvatting van vandaag: buiten was het 5o toen ik wakker werd en dat is het nog steeds want de zon schijnt niet.
Dan maar douchen maar het douchewater wordt niet meer warm. Hoogstens 33o
Getest met de gootsteenkraan maar was ook niet overtuigend: 45o of zo en dat zou toch minimaal 60o moeten zijn.
De CV-ketel loeit ook niet als ie aangeeft dat ie brandt, zoals anders.
Toen maar vies in de kleren en pap opgezet. Er kwam nauwelijks een vlammetje, terwijl ik anders altijd klaag dat alles te hard kookt!
En dit natuurlijk onder voortdurend wisselen van de gasflessen, om die als mogelijke oorzaak uit te sluiten.
Toen de CV even stopte omdat het hier op temperatuur was ...
Toen was de accu van de laptop leeg en moest ik stoppen. De stroom was namelijk intussen ook uitgevallen.
Inmiddels is de stroom er pas om 13.10 weer op gegaan. Volgens Sr. Adão was de oorzaak weer een auto, maar ik weet niet hoe ik kan zien of dat aan de hand is... Hij is het ook spuugzat en ik begreep dat hij Herman ook weer eens zou opporren.
Door alle slechte gedrag van de CV-ketel nog eens de gebruiksaanwijzing bestudeerd en wat blijkt: voor bijvullen met water zijn geen slangen nodig, gewoon een knopje onder het toestel opendraaien. Handig hoor, maar nu moet ik wel weer wachten tot het hier zo warm is dat de keteltemperatuur tot < 40o is gedaald.
De open haard wilde ook niet branden dus ik heb een tijd met een brandende gaspit moeten leven.
Affijn, alles doet het nu weer behalve het hete water. Als de CV is bijgevuld ga ik het nog maar eens testen. Wie weet kan ik onder de douche of anders in ieder geval met m'n hoofd onder de kraan.
Zaterdag 6 mei 2006
Ik ben net klaar met de gordijnen in de logeerkamer ophangen en boodschappen opbergen.
De PC op de eettafel geïnstalleerd, het ligbed op de veranda.
Heel handig woordenboek gekocht: Portugees-Portugees! Ik begrijp onderdehand genoeg geschreven tekst dat ik daar meer aan heb dan aan een klein zakwoordenboekje. En er staan veel meer woorden in, nl. 40.000 tegen 5.000. Nou alleen in Nederland nog een dik Nederlands-Portugees woordenboek zien te vinden.
Bij de Mediamarkt heb ik toch maar voor 7 Euri een 3-dubbele CD van Amalia Rodrigues gekocht en ik moet zeggen dat ik het best leuke muziek vind...! Weemoedig maar toch vrolijk!
Bij de Carrefour geen Dorade meer gekocht omdat er zo'n lange rij stond en eergisteren deden ze al lang over een korte rij! Wel van alles wat ik in Cabeceiras niet kon krijgen: lam, konijn... Daarom toch maar eens een vriezer kopen.
Dan kan ik in een keer voor 4 weken vlees, vis en diepvriesspul bij de Carrefour inslaan.
Vandaag maar eens rustig aandoen, dat geloop in die winkels was wel genoeg. Alleen nog even de tuinsproeiers omruilen om vanavond het effect te bekijken.