Dagboek 2007
30 december 2007
De Junta de Freguesia was inderdaad open vanochtend! Een ontzettend aardige jonge vrouw, die zo vloeiend Frans sprak dat ik niet eens alles begreep door haar uitgebreide woordenschat. Soms lukt het dan nog beter met mijn gebrekkige Portugees.
Een inschrijving daar was niet nodig, behalve als er verkiezingen voor de deur staan. Maar als ik dat persé wou, kon ik best een schriftelijke verklaring krijgen dat ik mij had gemeld als inwoner van het dorp. Alleen vandaag was de inktcartridge op, dus als ik haast had of ik dan naar haar doordeweekse kantoor elders kon komen? Nou haast had ik natuurlijk niet, dus spraken wij af dat ik de week erop zou komen.
Een leuke ervaring rijker.
26 december
In Portugal werkt iedereen gewoon op 26 december want Tweede Kerstdag bestaat hier niet. Ik kwam echter bij een gesloten computerwinkel - 20 kilometer verderop. Omdat ik toch op weg was heb ik meteen bij de Finanças mijn huidige adres laten registreren. Onmiddelijk werd mijn registratiebewijs ingenomen en kreeg ik een tijdelijk papier in plaats van het pasje. Maar ik moest ook nog naar de Junta de Freguesia van Bucos om mij in te schrijven. Daar stond ik ook al voor en dichte deur. Een mevrouw legde mij uit dat ze alleen op zondagochtend open zijn! Ik kan mij niet voorstellen dat dat in Nederland nog ooit zal gebeuren met ambtelijke instanties...
Thuisgekomen kreeg ik de laadklep van de auto niet meer open. De vorige twee keer dat dat gebeurde was het nog met smeerolie op te lossen, nu echt niet. Maar weer op pad gegaan, nu naar de garage. Die moest de ruit tussen cabine en laaadruimte eruit slopen om erbij te kunnen komen. Daarna hebben ze ontzettend moeten klooien om een afdekplaat te verwijderen, en toen werd met een schroeveraaier het slot gerepareerd! Omdat ik nog maar moet zien of dat voldoende helpt, heb ik alle gesloopte onderdelen daar achter gelaten. Dan hoeven ze die er niet weer af en uit te slopen als het slot toch weer vastloopt. Sr. Cipriano wilde van geen betaling weten, begon te glunderen toen ik over zijn lievelingsolijven begon maar klaagde wel dat hij daar te dik van zou worden.
Zo kom je de dag wel door, nog een geluk dat ik tussen de bedrijven door gewoon mijn wandeling kon maken. Het weer was hier na de stromende regen van Natal weer stralend en mild. Het nieuw gebrachte kachelhout is nog zo nat dat het slecht brandt met dit windstille weer.
25 december
Dat was een heel bijzondere Kerstavond gisteren!
Zonder het te beseffen (o o die taal!) had ik een uitnodiging voor een kerstdiner bij Portugese kennissen aangenomen. Twee geëmigreerde dochters van het gezin waren er met hun eigen gezinnen, dus we zaten met zijn twaalven aan tafel. Het hoofdgerecht en de toetjes waren typisch Portugees. Men vertelde mij dat het als armoedig wordt beschouwd om met Kerst varkensvlees te eten, daardoor zijn veel traditionele Kerstgerechten met vis. In dit geval heerlijk mals gekookte inktvisstukjes die je op je bord mengt met een dressing van grof gesneden ui, gesnipperde peterselie, veel olie en azijn. En bovendien gekookte bacalhãu met gekookte aardappelen en koolbladeren. Alsof je daarna nog trek zou hebben kwamen er vervolgens 5 toetjes op tafel! Twee zelfgebakken taarten, een tulband van stijfgeklopt eiwit dat even was gebakken en twee soorten gebak uit de winkel. Ik heb niet alles geproefd maar mij beperkt tot het thuisgemaakte gebak./p>
Tijdens de maaltijd was de stemming uitgelaten vrolijk, geholpen door grote hoeveelheden drank... Logisch, als het familiegebeuren zo belangrijk is en er ver weg wonende kinderen zijn overgekomen.
Het werd mij niet duidelijk of er ook nog naar de kerk zou worden gegaan, anders had ik zeker mee gewild om de sfeer daar mee te maken.
Ik voelde me heel erg geraakt door de hartelijkheid en de vanzelfsprekende gastvrijheid van de Portugezen.
22 december
Het einde van de compostsilo...
Even terug naar waarom ik die had genomen. Toen ik 14 maanden geleden (zie daar) de geitenvlooienplaag in de tuin moest bestrijden met giftig spul, was het duidelijk dat ik op mijn moestuin niet ook geitenmest kon nemen. Daarom heb ik toen een compostsilo gekocht, met als prettige bijkomstigheid dat gasten zich niet zouden hoeven storen aan de geur van een composthoop. Na mijn lange afwezigheid moest de silo al gerepareerd worden, dus echte kwaliteit was het niet. Ik gooi er ook de as van de kachel in. Omdat die as 's ochtends als ik hem uit de kachel schep soms nog nagloeit, ben ik stad en land af geweest voor een metalen emmer. Die heb ik gevonden en kostte 10 x zoveel als een even grote plastic emmer! Vanochtend heb ik die as 3 uur buiten laten staan voordat ik hem in de compostsilo gooide. Toen gloeide hij toch nog. Daarom er een emmer water overheen gegooid. Een uur later zag ik buiten een enorme rookontwikkeling en begreep meteen dat het de compost moest zijn! Ik rende naar de kraan om de tuinslang aan te sluiten. Toen ik terugliep bedacht ik nog dat ik de sproeier aan het andere uiteinde uit de grond zou moeten trekken om met de slang te kunnen spuiten, maar dat was niet nodig: de slang lag zo dicht bij de compostsilo dat hij ook gesmolten was dus precies op de goede plek had ik stromend water! Ongelofelijk hoeveel water er nog op moest worden gesproeid voor dat niets meer rookte! De silo is voor de helft weggesmolten, dus de rest ervan moet ik nog in een vuilniscontainer zien kwijt te raken. Ondertussen sloeg ik wel dubbel van het lachen...
En nu de vraag wat ik verder zal doen: geen dringende vraag want ik heb nog steeds geen aarde voor op de moestuin, het is nu een kuil. Misschien toch een nieuwe silo kopen en de as er niet meer in doen? 't Was ook wel erg veel as sinds ik de houtkachel als hoofdverwarming heb. Ik kan ook zo'n pan met grote gaten kopen die ze hier gebruiken om kastanjes in te poffen. Daarmee kan ik de (gloeiende) houtskool eruit zeven en opnieuw in de kachel gebruiken. De rest van de as gloeit niet. Maar in de periodes dat ik hier alleen ben is de verhouding tussen tuin- en groente-afval en as niet goed, dus ik weet het nog niet. De compost is wel belangrijk voor de moestuin, zolang ik geen dierlijke mest erop durf te doen. Ik ga toch niet helemaal naar Braga voor een nieuwe silo, dus ik kan er nog over nadenken tot ik daar zowat langs kom, op weg van of naar het vliegveld.
21 december
Het hout is toch harder gegaan dan ik had gehoopt. Vandaag heb ik een vrachtwagentje hout besteld, de prijs was 13 % hoger dan twee jaar geleden... Wanneer de huidige gasfles leeg is kan ik de balans opmaken of de houtkachel echt een besparing oplevert. In ieder geval was hij hard nodig de afgelopen weken, met alleen de CV had ik het huis niet warm genoeg kunnen krijgen.
19 december
Sinds gisteren hevige storm en zware regenbuien, dat gebeurt dus ook in het zuiden van Portugal! Op de route terug naar huis probeer ik de tolwegen te mijden maar dat leidt tot gesukkel op wegen met 50 kilometer als maximum snelheid. Zo haal ik het niet eens in één dag. Vanaf Coimbra wordt het weer beter, maar vlak bij huis is het weer net zo slecht als in het Zuiden. Ik kom thuis in een snijdend koude storm en binnen is het nog geen 8 oC! CV en houtkachel samen hebben het na 3 uur op 14 oC gekregen. Met twee warme kruiken in bed gekropen.
15 december
Onderweg naar de Costa Azul (ten zuiden van Lissabon) wordt het landschap steeds eentoniger: vlak, droog en met alleen pijnbomen, olijfgaarden en kurkeiken. Ik ga het nog fijner vinden dat ik in de Minho woon, met zijn groen en zijn hoogteverschillen. De tolweg naar de Algarve is uitgestorven, maar 's zomers kan dat wel anders zijn. Nu schiet het lekker op en dat mag ook wel, want ik betaal me scheel aan tolgelden...
12 december 2007
Tijdens mijn vlucht terug uit Nederland had ik het idee recht over mijn huis te vliegen. Met het heldere weer vielen ook de ontelbare windmolens op die steeds meer bergen ontsieren. En dan te bedenken dat ze zelden draaien en stroom opleveren... Van het vliegveld naar Ikea is het maar een paar kilometer, maar Ikea staat helemaal niet bewegwijzerd zodat ik al een keer was verdwaald, en ook om vandaar weer op de goede weg naar huis te komen. Deze keer reed ik er dankzij mijn nieuwe plattegrond probleemloos heen, en ook het vertrek vandaar verliep goed.
28 november
Hèhè mijn houtkachel brandt! Vandaag is hij eindelijk bezorgd en nu na twee uur stoken is het al warmer in huis dan met alleen de CV. Met de alsmaar stijgende gasprijzen kan dat wel een hele bezuiniging opleveren. Het is de eerste beëindigde wachttijd van een hele reeks: tuingrond (6 weken), ramada's (wachten op de tuingrond), druiven verplanten (wacht op de ramada's), herstellen van de telefoon (3 weken), repareren van de CV-ketel (4 dagen). Ik liet de moed al bijna zakken maar dit is de fijnste verbetering van de hele lijst, dus ik kan er weer even tegenaan!
Ook al heeft het vanaf 19 november maar 3 dagen geregend, de grond blijft heel vochtig. Ondanks de vele zonne-uren en harde wind droogt het met deze lage temperaturen niet meer snel op. De plassen in de bergen blijven bevroren, de paden zijn nu altijd modderig en de beek wordt al bijna te breed om er overheen te kunnen springen. Tijd voor een andere route. Maar deze wandeling is zo fijn dat ik hem net zo lang blijf doen tot ik een keer om moet keren.
19 november
Vannacht geen vorst maar 8o, dankzij de bewolking. De langverwachte regen valt nu met bakken uit de hemel. Er zou nu veel gestekt, verplant en gezaaid kunnen worden maar ik wacht toch maar tot het even niet regent! En nu overdag is het ook niet meer dan 8o. Ik ben benieuwd of m'n laatste gasfles het volhoudt totdat donderdag de andere vervangen wordt... Hopen maar dat de kachel morgen al wordt bezorgd.
18 november
Het ijs op de waterplassen blijft de hele dag liggen als de zon er niet opkomt! Het lukte me nu om de uitgebreide wandeling zonder verdwalen te lopen. Ik heb de splitsingen maar gefotografeerd voor in de fotoserie die als routebeschrijving kan dienen. De wandeling was warm door het klimmen in de zon maar de lucht bleef door de wind erg fris. Thuisgekomen kon ik nog in de zon zitten, maar zomaar ineens kwam er een zwaar wolkendek aan uit het westen en koelde het enorm af.
17 november
Sinds een week wordt het elke nacht een graadje kouder en staat er een snijdende wind, maar dankzij strakblauwe lucht en zon wordt het overdag nog aangenaam. Vanochtend een verrassing: veel uitgebloeide grashalmen waren verijsd door het water van de tuinsproeier, zo koud was de wind! Met de zon erop prachtige schitteringen, mooie plaatjes gemaakt. Ik zal de sproeicomputers binnen moeten halen want die kunnen niet tegen vorst. De grond is echter nog steeds kurkdroog, daar waar de sproeiers geen bereik hebben. Er zou echter regen in aantocht zijn, dus dat komt vanzelf goed.
Binnen heeft de CV ook veel meer werk. Ik ga een houtkachel kopen omdat ik vermoed dat dat goedkoper stookt dan het propaangas. Bovendien blijft het vuur daarin makkelijker branden dan in de open haard, die bovendien vooral de buitenwereld opwarmt.
Ook het boek Ernestina van Rentes de Carvalho heb ik verslonden: veel herkenning en sfeervol geschreven. Ik begreep eruit dat de eerste achternaam de familienaam van de moeder is (dus de achternaam van haar vader?) en de tweede die van de vader. Op welke van de twee zouden de Portugezen sorteren? Ik vermoed op de laatste, want als ze iemand kort aanduiden wordt de middelste naam weggelaten.
4 november
Tijdens het wandelen kom ik Graça, de geitenhoedster, tegen met en pasgeboren geitje, nog met de navelstreng en vochtige en slijmerige vacht. We praten wat, zij is verbaasd dat ik alleen woon maar als ik haar vraag hoe zij dan woont blijkt ze ook alleen te zijn! Wat zou het verschil dan zijn?
Ik weet nooit zeker of groenten en fruit dat mensen je willen laten zien is bedoeld om het aan je te verkopen, nu ook zo met het geitje. Verderop lukt het me weer niet om het goede pad te vinden en ploeter ik lange tijd door dicht struikgewas van bramen en stekelbrem. Nog maar eens andersom dat rondje wandelen, want dan vind ik het met gemak!
Vlakbij huis praat ik uitgebreid met de oude buurvrouw Ana en die heeft een nog gekker verhaal: haar man woont in Brazilië maar zij is hier gebleven omdat haar zoon hier in het dorp woont..! We lachen veel omdat ik vaak de finesse van haar opmerkingen en vragen niet begrijp. Het lijkt of Portugezen niet beseffen hoe moeilijk hun taal is, ik werk er toch 1½ uur per dag aan.
Alweer kreeg ik een hondje aangeboden, alleen maar omdat niemand wist van wie hij was. Hij leek leuk maar zag er zo goed verzorgd uit dat ik niet aanneem dat hij echt zonder eigenaar was. Dit seizoen zou ik trouwens geen hond kunnen hebben, of hij zou zichzelf moeten kunen redden telkens als ik voor 5 dagen per maand naar Nederland ben. En zo'n zelfredzaam type is vaak weer zo schuw dat het niet leuk is om die als huisdier te hebben...
Het boek van Gerrit Komrij Over de Bergen heb ik ademloos gelezen, zo herkenbaar allemaal en een prachtig geschreven, beklemmend verhaal.
2 november
Het wordt nota bene warmer! Overdag in diepe schaduw op het Noorden werd het vandaag 18ºC, in de zon was het bakken. Als het al donker is loop ik terug van bezoek bij de buren en dringt het tot me door hoeveel nachtzwaluwen er eigenlijk zitten. Ik hoor er tientallen binnen gehoorsafstand van het huis. Als ik langs de muur van de garage loop lijkt er een vlak boven mij te zitten. Ze zijn alleen zo schuw dat je ze zelden ziet, deze hield zich ook meteen muisstil toen ik naar hem ging speuren. Zodra de zon onder is beginnen ze met hun 'gesjirp'. Dat onderscheidt ze ook van krekels, die zie ik nog wel vaak maar hoor ik nauwelijks meer, omdat het voor hen al vrij fris is.
1 november 2007
Vandaag is het donderdag (dus mag er gejaagd worden), een vrije dag (Allerheiligen) en er is dus geen brand te bekennen!
Ik heb een grote blunder gemaakt in het café. Het woord feira wordt in veel betekeninssen gebruikt: jaarmarkt, kermis, weekmarkt, dag, feest, vrije dag. Omdat alles vandaag gesloten is (behalve kerken en café's) noemde ik deze dag een 'feira'. Dat was dus helemaal verkeerd! Het was Allerheiligen, dus je ging naar de mis en het kerkhof. Maar nu weet ik nog niet hoe je het dan noemt dat de scholen en zowat alles gesloten zijn op zo'n dag...
31 oktober
Er zijn ook nu weer nieuwe stukken bos in brand gestoken, en wel heel dichtbij: minder dan een kilometer. De Portugese mensen in het dorp lijken er ook niet echt blij mee. Ik realiseer me dat de verdorde varens die overal staan zouden branden als een fakkel, dus dat ik ook moet uitkijken dat ik bij het wandelen niet te dicht bij zo'n vuurhaard kom.
30 oktober
Terug van een week weggeweest is het nog steeds strakblauw en dus zonnig, maar er waait en ijzige wind uit het oosten. Het huis is door en door afgekoeld tot 14ºC en de CV draait op volle toeren om ook de muren weer op te warmen. ’s Nachts wordt het 7-8ºC. Overdag op het noorden 13ºC, maar in de zon op de veranda is het nog volop genieten. Er is gisteren een stuk bos in brand gestoken dat de hele dag blijft branden, en zoveel rook veroorzaakt dat de lucht wit ziet en prikkelend is. Zolang het niet gaat regenen zal dit wel dagelijks blijven gebeuren.
21 oktober
De buren zijn hun moestuinen gaan beregenen. Het is ook al lang erg droog: sinds half juli heeft het nog meer een keer of drie geregend. Daarom heb ik nu ook maar de tuinslangen uitgelegd en de beregening geïnstalleerd. Wel gek zo vlak voor het einde van het jaar!
Gisteren zag ik vlak achter de dichtstbijzijnde heuvelrug rook van een (kleine) bosbrand. Nu in de avondschemering zie ik drie branden in de Serra de Alvão, hemelsbreed 30 kilometer hier vandaan. Twee zijn zeer smalle lange stroken, de derde is als de omtrek van een cirkel! Ze zullen dus alle drie wel zijn aangestoken.
17 oktober
Nog steeds is het alle dagen schitterend weer. Ver weg in westelijke richting hing een donkerbruine nevel – alsof er weer bosbranden zijn geweest. Op het nieuws was daar niets over te zien, maar het is er droog genoeg voor.
14 oktober
Vandaag ontdekte ik dat je vanhier helemaal het heiligdom Bom Jesus in Braga kan zien! Voor mijn gevoel was het helemaal niet zo helder, maar hemelsbreed moet dit toch zo’n 30-40 kilometer hiervandaan liggen.
Ik maak nu dagelijks dezelfde wandeling (met in het weekend een uitbreiding) en heb ontdekt dat dat heel prettig is. Vroeger was ik zo’n kilometervreter en wilde ik altijd wat anders lopen. Deze wandeling van nog geen uur is prima in te passen in andere dagelijkse activiteiten en helpt goed bij het opbouwen van mijn conditie en mobiliteit.
Dinsdag 10 oktober
De Portugezen met wie ik hun taal probeer te spreken beginnen te merken dat het Braziliaans is dat ik aan het leren ben! Oftewel, de uitspraak die ik in de cursus leer doe ik goed (op z’n Braziliaans). Het verschil met het Portugese Portugees is ongeveer zo groot als dat tussen Vlaams en Nederlands, dus zolang ik op deze manier mijn woordenschat kan uitbreiden zit ik er nog niet zo mee. Ik kan steeds meer begrijpen van wat de mensen zeggen en ik merk dat ik steeds vaker iets duidelijk kan maken. Dat mag ook wel, want ik zit 1 ½ uur per dag aan de studie.
Maandag 8 oktober
Het is nog steeds meestal prachtig weer. Slechts af en toe een halve dag regen of mist gehad. De dagen worden merkbaar korter en daarom duurt het wel wat langer voordat het echt warm wordt. Ideaal weer om in de tuin te werken of in de zon te zitten.
Volgens de mensen hier is het normaal dat pas eind oktober de “regentijd” begint, maar ik heb in de vorige drie jaar alleen maar meegemaakt dat die (veel) eerder begon.
Na 1 ½ week heb ik nog steeds niet de aangevraagde ADSL-aansluiting gekregen. Het zou 5 werkdagen duren, dus ik hoop maar dat het deze week gaat lukken. Anderen hebben slechte ervaringen met ADSL, dus als het bij mij ook niets wordt dan toch maar UMTS.
Vrijdag 5 oktober
Volgens zowel Nederlanders als Portugezen in het naburige dorp waren er aan het eind van de nacht huilende wolven in de Serra! De hond van een van hen wilde beslist niet mee op zijn dagelijkse wandeling naar boven… Dit is denk ik de meest nabije “waarneming” van wolven, eigenlijk krijgt niemand ze ooit echt te zien.
Dinsdag 2 oktober 2007
Het weer is weer heel lekker geworden, met alleen wat vaker bewolking of even een buitje. Het lukt nog steeds om elke dag een uurtje in de tuin te werken. Op dit tempo ben ik over een jaar de hele tuin één keer rond geweest… De stekelbrem en nog wat onkruidsoorten wortelen te diep om er zo maar uit te trekken. Twee piepjonge dennetjes ontdekt op de helling bij de oprit. Ze staan ver genoeg van het huis om ze te laten staan. Een emmer vol met stekken van Weigelia en Buddleia gemaakt.
De compostsilo voldoet helemaal niet. In 10 maanden tijd is er nauwelijks iets van de inhoud gecomposteerd. Misschien doek ik hem wel helemaal op, maar wat moet ik dan op mijn moestuin gebruiken om de bodem te verbeteren…
Zondag 30 september
Eindelijk dan toegekomen aan het marineren van olijven – heerlijk! Een paar potjes gevuld om aan vrienden te geven. Broodbakmix van de Lidl uitgeprobeerd. Het deeg was véél te vochtig dus er moest veel bloem bij. Het resultaat ziet er goed uit en smaakt best aardig. Voortaan ga ik toch maar weer eigen deegmengsels maken want het was door de foute verhoudingen net zoveel werk als anders. Bovendien zitten er toevoegingen in zo’n mix waar ik geen zin in heb.
Het weer knapte ’s middags zover op dat ik nog buiten heb zitten theedrinken. Prachtige avondlucht na zonsondergang.
Zaterdag 29 september
Vandaag is het voor het eerst bewolkt en overdag maar 13º, ook al voelt het veel milder. Prima weer om de tuin in te gaan! Ik begin maar met de bakken langs de veranda. De wilde plant waarnaast ik mijn gekochte Munt-plantje wil zetten is… Munt. Citroenmelisse staat er ook en nu zet ik er nog Basilicum bij. Daartussen groeien toch nog aardig wat aardbeiplantjes. Op het droogste stuk van de tuin doen de vorig jaar geplante kruiden het geweldig: Rozemarijn, Tijm, Salie en Majoraan.
Er valt aardig wat motregen. De tuin was erg droog maar nu hoef ik even niet te sproeien.
Af en toe is het zicht nog geen 500 meter, misschien was de afgelopen week wel de laatste zonnige en warme week van dit najaar…
Vrijdag 28 september
Al van voor mijn aankomst is de jaarlijkse kermis - Feira de São Miguel - aan de gang. Vandaag zijn de Chegas de Bois – stierengevechten. Ik zie er een beetje tegenop, hoewel mij verzekerd is dat er geen bloed vloeit. Inderdaad: de stieren duwen met de koppen tegen elkaar, degene die wegloopt heeft verloren. Soms duurt het 20 seconden, soms wel 10 minuten! Het plein en de hellingen eromheen zijn afgeladen met mensen; veel gejuich als het spannend wordt.
In provisorische eettentjes kun je kip van de barbecue bestellen – nog nooit zo lekkere geroosterde kip gegeten!
Woensdag 26 september
<>Inburgeren, jaja: zonder het te beseffen heb ik op het formulier voor het elektra getekend voor een lagere capaciteit! Vanochtend stonden ze al voor de deur om dit aan te passen. Met handen en voeten heb ik de heren overgehaald om dat niet te doen; door het oppompen van het bronwater zouden de stoppen voortdurend doorslaan. Ik wist zo gauw niet het woord voor misverstand, maar uiteindelijk hebben ze de aansluiting gelaten zoals hij was en het goed deed.
Dinsdag 25 september
Vroeg op pad gegaan om een padaria te vinden en meteen broodbakmix geleend bij Carla. Ik had het bij de Lidl zien staan maar vond dat toen nog beneden mijn waardigheid! Volgende keer dat ik er kom neem ik van elk type mix dat ze hebben wat op voorraad… Ik heb het nog niet hoeven gebruiken omdat het bruine brood (“broa”) van de bakker behoorlijk voedzaam is.
Inburgering: vanmiddag heb ik bij mijn bank van alles geregeld, zoals postadres, betaalpas aangevraagd, internetbankieren bleek ook al mogelijk te zijn. Gewapend met alle mogelijke nummers en codes die je hier nodig hebt voor het doen van betalingen ben ik de elektra-aansluiting op mijn naam gaan zetten.
Maandag 24 september
Het weer is heerlijk: frisse nachten maar overdag ruim boven de 20º en zonnig.
Ik vond het fijn dat de gasflessenwinkel mij na al die tijd (10 maanden!) nog herkende!
Nadat de vaste telefoon was gerepareerd lukte het me toch niet om op internet te komen, ik snap het niet want zelfs in Nederland kon ik mijn Portugese mail ophalen. ’t Wordt hoog tijd voor ADSL of mobiel internet.
Wat me nog nooit is gebeurd: het brood is niet goed gelukt! Tamelijk rampzalig want ik heb pensiongasten en het verschijnsel zelf-afbak broodjes is hier nog onbekend, dus ik heb niets in huis voor het ontbijt.
Zondag 23 september 2007
Heerlijk, eindelijk weer terug! Gisteravond ben ik in het donker aangekomen. Van tevoren was ik gewaarschuwd dat de natuur geheel haar eigen gang was gegaan in mijn tuin.
De grote pollen bloeiend gras gaven in het licht van de koplampen een sprookjesachtige aanblik.
Nu vandaag kan ik de rest overzien: de Blauwe Regen doet het goed maar heeft zich niet alleen langs het klimrek uitgebreid. Hij heeft ook gebloeid. Volgend jaar zal hij op het terras voldoende schaduw gaan geven. De Vlinderstruik van Mieke is als kool gegroeid en heeft uitbundig gebloeid. Hij was ook bedoeld om het uitzicht naar de buren te beperken, maar daarvoor blijkt hij verkeerd te staan. Volgende maand kan ik van het snoeihout een complete haag planten! De losse takjes Spaanse Margriet die ik vorig jaar van Senhora Emilia kreeg zijn pollen van 1 meter doorsnee geworden! Met wat scheuren en overplanten moet het lukken om de helling volgend jaar helemaal beplant te hebben, zodat de grond niet langer wegspoelt bij regenval.
En dan de ongenode gasten: veel stekelbrem, dat moet er zo snel mogelijk uit. Wilde bramen, die knip ik af bij het hek en de scheuten plant ik tegen het hek rond de achtertuin. Het gezaaide gras bedekt de grond goed maar lijkt in de verste verte niet op een gazon, nu is het eigenlijk meer zoals ik het mooi vind. De achtertuin is geschikt voor tentjes. En overal veel wilde grassen die prachtig bloeien. Als ik deze alleen in februari maai, geeft dat een mooie bodembedekking en ziet het er leuk uit. Alleen jammer dat ze de aardbeien-kiemplantjes van Mieke verdreven hebben…
Het wordt nog een klus om alle andere ongewenste planten weer weg te krijgen… Meer iets voor klus-vakantiegangers vind ik!
Geen enkele telefoon werkt meer. De vaste telefoon is mogelijk uitgevallen door een onweersbui, maar ondertussen ben ik hier helemaal niet bereikbaar, en moet ik thuis blijven totdat de telefoondienst is gekomen om te repareren.